ΑΝΤΙ-ΔΟΓΜΑΤΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ

ΔΙΑΦΟΡΑ

ΕΚΚΛΗΣΙΑ

ΘΡΗΣΚΕΙΑ

ΕΠΙΣΤΗΜΗ

ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ

ΤΕΧΝΗ

• Salvador Dali

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΚΕΙΜΕΝΑ

• Έλληνες
• Κόκκινος κατήφορος
• Η εκπαίδευση αυτή μοιράζει χειροπέδες
• Μεσ'στο καταφύγιο
• Έγκλημα και τιμωρία
• «Αντιαμερικανική» Ελλάδα
• Ημέρα χωρίς αγορά
• Hello big brother
• Κλωνοποίηση της υστερίας

GUEST BOOK

FORUM

ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ

Η Αντιδογματική Συσπείρωση έχει σκοπό την αντιπληροφόρηση και την εναντίωση σε δόγματα, αυθεντίες και λοιπούς παράγοντες ψυχικής/ πνευματικής χειραγώγησης. Η καλλιέργεια του δογματισμού και του φανατισμού αποτελεί τον πλέον ενδεδειγμένο τρόπο των διαφόρων εξουσιών (πολιτικών, οικονομικών, θρησκευτικών) για να υποτάσσουν τις μάζες.
Το αντίδοτο που προτείνουμε είναι η ενημέρωση και η ορθολογιστική ανάλυση, ειδικά των παραδοσιακών ιδεών που παραδοσιακά «δεν επιδέχονται αμφισβήτηση».

ΓΡΑΜΜΑ ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΝΤΑΞΗ

Επιχείρηση «διαρκές πλιάτσικο»

  Την τετάρτη 09/04/03, οι αμερικανοβρετανοί μπαίνουν στην Βαγδάτη και όλος ο κόσμος βομβαρδίζεται από εικόνες πανηγυρισμών λόγω της «πτώσης του καθεστώτος του Σαντάμ Χουσεϊν» και της «απελευθέρωσης της Βαγδάτης».

  Πανηγυρισμοί στη Βαγδάτη και πλήρης αντιστροφή κλίματος στη δύση: στη βρετανική βουλή ο Μπλερ κερδίζει το χειροκρότημα των βουλευτών οι οποίοι μέχρι και σήμερα το πρωϊ τον είχαν δήθεν απομονώσει. Στη Γαλλία οι μέχρι χθες υπερήφανοι βουλευτές για την «αντιπολεμική» στάση της χώρας τους τώρα συζητούν για «διπλωματική ήττα της Γαλλίας» και μάλιστα κάποιοι από αυτούς εξέφρασαν την επιθυμία «να γίνει μια προσπάθεια επαναπροσέγγισης της Βρετανίας και των ΗΠΑ».

  Πέσαμε όλοι τόσο έξω; Παρασυρόμενοι  βγήκαμε στους δρόμους να διαδηλώσουμε κατά της «απελευθέρωσης» χιλιάδων θυμάτων του καθεστώτος; Το αντιπολεμικό κίνημα παραλίγο να γίνει ο ηθικός αυτουργός μιας ακόμα τραγωδίας, της απώλειας της ευκαιρίας για ένα ολόκληρο έθνος ν'απαλλαγεί από τον δικτάτορά του;!

  Ιδού λοιπόν η απόδειξη της δύναμης της προπαγάνδας. Η προπαγάνδα μπορεί να αντιστρέψει εντελώς το κλίμα μέσα σε μια νύχτα και να μετατρέψει την κοινωνική κατακραυγή σε υποστήριξη διαγράφοντας από τη μια στιγμή στην άλλη όλο το ιστορικό της εισβολής όπως την αιτία της (ή μήπως άλλαξε από χθες;) και τα χιλιάδες θύματά της.

  Έπειτα, επιχειρεί να μας κάνει να ξεχάσουμε ότι ο πόλεμος δεν τελείωσε ακόμα. Οι αμερικανοβρετανοί (τους οποίους πολλά ελληνικά μέσα αποκαλούν και ....«συμμάχους», από κεκτημένη ταχύτητα και από ιστορική μνήμη....προπολεμική!) «πήραν» τη Βαγδάτη ουσιαστικά χωρίς μάχη. Ο ιρακινός στρατός υπάρχει ακόμα και δεν εξαερώθηκε, γνωρίζοντας φυσικά ότι δεν μπορεί ν’αντιμετωπίσει στα ίσια τη φονική μηχανή των ΗΠΑ με τα ελαφριά ρωσικά όπλα της δεκαετίας του ’80.

  Το πλιάτσικο του ιρακινού πετρελαίου θα συντελεστεί υπό ένα κατασκευασμένο από τα ΜΜΕ κλίμα δήθεν πλήρη ελέγχου του Ιράκ. Οι αμερικανοί θ’ασφαλίσουν κάποιες περιορισμένες στρατηγικές περιοχές (στρατηγικές από άποψη πετρελαίου) έξω από τις οποίες δεν θα τολμούν να κάνουν ούτε βήμα (όπως ακριβώς στο Αφγανιστάν). Με τη συνεργασία της ψευδοκυβέρνησης που θα εγκαταστήσουν στη Βαγδάτη θα κάνουν τη δουλειά τους, προβάλλοντας ταυτόχρονα από τα ΜΜΕ εικόνες «ειρήνης» και «ευημερίας» στο «ελεύθερο Ιράκ», όπως π.χ. τα χαμογελαστά παιδάκια που κρατούν ένα μπουκάλι νερό ή μια κόκα-κόλα.

  Το Ιράκ θα είναι τόσο ελεύθερο όσο «ελεύθερη» ήταν και η Αθήνα κατά τη διάρκεια της κατοχής από τον ναζιστικό στρατό. Μήπως και στην Ελλάδα δεν είχαμε τους γερμανοτσολιάδες και αλλους της ίδιας ράτσας (μαυραγορίτες, φασίστες, χαφιέδες...κτλ) να εκδηλώνουν τους πανηγυρισμούς τους προς το ναζιστικό καθεστώς ; Βέβαια όχι στην τηλεόραση, διότι δεν υπήρχε....Και με τη διαφορά ότι τώρα θα δίνεται και κάποια ελεημοσύνη στον λαό, αφού η κοινή γνώμη πρέπει να «αναθεωρηθεί» και να δώσει την συναίνεσή της για νέες εκστρατείες «απελευθέρωσης».

  Εννοείται ότι το μεγαλύτερο ποσοστό των Ιρακινών έχει κάθε λόγο να μισεί τον Σαντάμ Χουσσείν. Όμως ακόμα και οι συγγενείς των χιλιάδων εκτελεσμένων ή βασανισμένων, είναι αμφίβολο το κατά πόσο θα συμμετείχαν σε εκδηλώσεις λατρείας των αμερικανών. Τουλάχιστον όσο θα συμμετείχαν σε ανάλογες εκδηλώσεις τα θύματα του Παπαδόπουλου, προς τον στρατό που θα βομβάρδισε την Αθήνα και όλη την Ελλάδα για να μας «ελευθερώσει από το καθεστώς» και να μας «ξαλαφρώσει» από τους φυσικούς μας πόρους, επιβάλλοντας μια νέα κατοχή...

  Το αντιπολεμικό κίνημα πρέπει να ενισχυθεί, αλλάζοντας και γλώσσα. Πρώτον κατά του κατοχικού στρατού στο Ιράκ και δεύτερον κατά των μελλοντικών επεμβάσεων στις οποίες τώρα ο δρόμος ανοίγει διάπλατα, με την βοήθεια της κοινωνικής συναίνεσης και λήθης.

  Μπορούμε ήδη ν’αρχίσουμε τις βάσιμες υποθέσεις για τον επόμενο λαό που θα «απελευθερωθεί». Με μια γρήγορη ματιά στον χάρτη της Μέσης Ανατολής εντοπίζονται ήδη οι δύο κύριοι υποψήφιοι: Η Συρία και η Ιορδανία. Είναι οι δύο χώρες που «παρεμβάλλονται» ανάμεσα στο Ιράκ και την αμερικανική επαρχία που λέγεται Ισραήλ και που «βλέπει» στη Μεσόγειο. Και η οποία επαρχία είναι από τις πιο ενεργειακά εξαρτόμενες χώρες.

(*Σημείωση: ο όρος «Ισραήλ» έχει καθιερωθεί για την κατεχόμενη Παλαιστίνη)

  Η Συρία μάλιστα είναι ήδη κατεταγμένη στον «άξονα του κακού» και διαθέτει ήδη ενεργό πετρελαιαγωγό που έρχεται από το Ιράκ. Η Ιορδανία έχει ένα άλλο προτέρημα: από αυτήν περνάει ήδη πετρελαιαγωγός που συνδέει  την Μοσούλη του Ιράκ με την Χάιφα του Ισραήλ! Ο αγωγός αυτός είναι ανενεργός από το 1948. (για περισσότερες πληροφορίες)

 Ένας πολύ καλός χάρτης πετρελαίου της Μέσης Ανατολής από τη Monde Diplomatique (πατήστε για μεγένθυση)

  Μήπως να ετοιμαζόμαστε για τρομοκρατικές επιθέσεις «προερχόμενες» από τις παραπάνω δυο χώρες ;

  Προς το παρόν σίγουρα θα δούμε «τρομοκρατικές επιθέσεις» στο Ιράκ, όπου «φανατικοί ισλαμιστές, πιστοί του Χουσσείν» ιρακινοί θα επιτίθονται σε «απελευθερωτικά» αμερικανικά στρατεύματα.

Η προπαγάνδα δεν πρέπει να περάσει.

ΚΑΘΕΣΤΩΤΙΚΗ ΤΗΛΕ-ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ

δείτε επίσης: http://www.antidrasi.gr/eikones.htm

Σε ελεύθερο ορισμό η τρομοκρατία αποδίδεται ως η «επιβολή εξουσίας δια του τρόμου». Tο κλίμα των ημερών ωστόσο θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ΤΗΛΕ-ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ.

Και για να ακριβολογούμε, λέγοντας «ΤΗΛΕ» εννοούμε φυσικά το ευρύτερο σόου που επιτελείται με αφορμή την 17Ν, στο οποίο πρωταγωνιστεί η τηλεοπτική εικόνα αλλά επίσης και ο καθεστωτικός Τύπος, ο παρατρεχάμενος καθεστωτικός Τύπος (βλέπε «Χώρα», «Απογευματινή», «Στο καρφί»...) και κάθε λογής δημόσιος διαμορφωτής συνειδήσεων που εμφανίζεται είτε με τη μορφή δημοσιογράφου, είτε με τη μορφή αναλυτή, είτε με την μορφή της γραφικής «Ρούλας», δηλαδή του κάθε de facto τηλεοπτικού αστέρα που αγγίζει εύκολα και άμεσα την ψυχή του μέσου τηλε-πολίτη αυτής της χώρας.

Το τρομοθέαμα αυτό πολύ εύκολα μπορεί να εξηγηθεί με όρους οικονομικο-καταναλωτικούς και τηλεθέασης. Δεν θα πέσει και πολύ έξω κάποιος που θα το αποδώσει στους παραπάνω λόγους.
Η συγκεκριμένη τρομο-υστερία έχει όμως και μια άλλη διάσταση, πιο επικίνδυνη από τους εμπορικούς σκοπούς. Είναι η συκοφάντηση του ευρύτερου αντισυστημικού και αριστερού χώρου, του χώρου δηλαδή που αμφισβητεί και αντιμάχεται την παντοκρατορία του ανεξέλεγκτου κεφαλαίου, του τρέχοντος οικονομικο-πολιτικού καθεστώτος.

Οι καθεστωτικοί μηχανισμοί μπροστά σε αυτήν την μοναδική ευκαιρία διαστρέβλωσης της ιστορίας ενός ολόκληρου κινήματος και αντίπαλου δέους, ενεργοποίησαν ολόκληρη την αντιδραστικότητά τους, με αφορμή μόνο και μόνο την σύλληψη μιας ομάδας ατόμων. Μιας ομάδας που αντιπροσωπεύει το παραπάνω κίνημα όσο και ένα φύλλο αντιπροσωπεύει το δάσος μέσα στο οποίο βρίσκεται.

Σε αυτό το σημείο πρέπει να τονίσουμε ότι ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ να προβούμε στην κλασική «δήλωση φρονήματος» η οποία απαιτείται τον τελευταίο καιρό σε όλες τις δημόσιες συζητήσεις. Όχι, δεν θα πούμε ότι «λυπούμαστε πολύ για τα θύματα» και ούτε θα χύσουμε «κροκοδείλια δάκρυα» προκειμένου να αποδεσμευτούμε από τις όποιες υποψίες για ...τρομοκρατική ανοχή=συνενοχή. Ίσως να το κάναμε σε κάποιο άλλο άρθρο φιλοσοφίας της ηθικής.
Ούτε επίσης θα αναλύσουμε το κατά πόσο θεμιτή είναι η «ατομική τρομοκρατία», το οποίο επίσης θα μπορούσε να αποτελέσει θέμα ενός άλλου άρθρου.

Οι καθεστωτικοί συντηρητικοί μηχανισμοί άδραξαν την ευκαιρία λοιπόν, να χρεώσουν την τρομοκρατία σε οποιαδήποτε ιδεολογία που τους θέτει σε αμφισβήτηση. Προέβησαν σε πολλές αλητείες που δεν έχει νόημα να αναφερθούν μία-μία, εκτός από κάποια πολύ αντιπροσωπευτικά παραδείγματα.

Πρώτα απ'όλα η πληθώρα των άρθρων ή ρεπορτάζ που συνδέουν την τρομοκρατία με πολυδιάστατα ιδεολογικά σχήματα όπως είναι ο Μαρξισμός ή ο Αναρχισμός, με τρόπο διαστρεβλωτικό και απλοϊκό. Γιατί να μπει στον κόπο ο μέσος τηλε-πολίτης να διαβάσει τους δύσκολους και πολυάριθμους τόμους που έχουν γραφεί από τους θεμελιωτές των αριστερών και ελευθεριακών ιδεολογιών ; Θα συγχυστεί περισσότερο, ενώ μια απλή εικόνα ξεδιαλύνει τα πάντα στο μυαλό του: κουκουλοφόροι αριστεριστές, έτσι και γενικά και αόριστα, ένας ιδανικός τίτλος για «παράθυρο», προβαίνουν σε βανδαλισμούς και εκδηλώσεις συμπάθειας προς τους «κατάπτυστους δολοφόνους», οι οποίοι επίσης «αριστεριστές», δηλαδή το ένα και το αυτό. Και φυσικά δεν μπορεί να λείψει και η προβολή της επίθεσης σε μια εφημερίδα, ως υπέρτατο κακό ενάντια στην Δημοκρατία, τη στιγμή που η Δημοκρατία έχει στηθεί στον τοίχο εδώ και κάτι χρόνια, από κάτι τέτοιους προπαγανδιστικούς μηχανισμούς.

« Η προπαγάνδα στη δημοκρατία είναι ό,τι το ρόπαλο στο ολοκληρωτικό κράτος », έγραφε ο Νόαμ Τσόμσκι.

Άλλο ένα παράδειγμα δημοσιογραφικής αλητείας ήταν η επίθεση στο διαδικτυακό μέσο "Indymedia", το οποίο αποτελεί ένα φόρουμ του ευρύτερου αριστερου/αντισυστημικού χώρου, με την απομόνωση φράσεων που δήθεν προδίδουν τα «τρομοκρατικά» φρονήματα των επισκεπτών και άρα του ιδεολογικού χώρου από τον οποίο προέρχονται.
Βλέπουμε λοιπόν να χάνονται μέσα σε ένα μήνα κεκτημένα κοινωνικών αγώνων ανά τους αιώνες, με πιο αντιπροσωπευτικό τη δίωξη του απλού φρονήματος.

Οι άμεσοι συντελεστές της προπαγάνδας αυτής που όμως δρουν για λογαριασμό της καθεστηκυίας τάξης, είναι φυσικά ο δημοσιογραφικός κόσμος. Κατά πόσο όμως τα χειρότερα δείγματα αυτού του χώρου, όπως ο Τράγκας, ο Κακαουνάκης, ο Ευαγγελάτος και ο Λιάγκας είναι αντιπροσωπευτικοί ως προς το σύνολο του χώρου;
Η απάντηση προσεγγίζεται μόνο με την αποστασιοποίηση από τον απλουστευτικό, χριστιανικής ψευδο-ηθικής, δυϊσμό του καλού/κακού.

Σύμφωνα με την ηθική αυτή, η ατομική συμπεριφορά εξαρτάται από τις δήθεν καλές ή κακές προθέσεις των ατόμων ένα προς ένα. Απορρίπτοντας αυτήν την ψευδο-ηθική που αγνοεί περίτεχνα και μοιρολατρικά την άκρως καθοριστική κοινωνική διάσταση του ατόμου, πρέπει να αναγάγουμε τις ατομικές συμπεριφορές σε όρους κοινωνικο-πολιτικού πλαισίου. Η δημοσιογραφική επαγγελματική συμπεριφορά στις δεδομένες καθεστωτικές συνθήκες έχει σφυρηλατηθεί μέσα σε ένα συγκεκριμένο πολιτικό πλαίσιο το οποίο αντικατοπτρίζει. Δεν είναι άλλο από τις συνθήκες της φιλελεύθερης οικονομίας η οποία στηρίζεται στην κατανάλωση και άρα στο μάρκετινγκ, εμπορικό και πολιτικό.

Το επαγγελματικό στάτους του δημοσιογράφου έχει διαμορφωθεί έτσι ώστε να εξυπηρετεί ακριβώς το καθεστώς αυτό. Έτσι ο δημοσιογραφικός χώρος, στο σύνολό του, κάνει την δουλειά για την οποία προορίζεται, την αστική προπαγάνδα. Οι ατομικές συμπεριφορές και ήθη ποικίλουν. Εν τούτοις στην κορυφή και στο πηδάλιο του δημοσιογραφικού καθεστωτικού οικοδομήματος θα βρίσκονται πάντα οι κυριότεροι εκφραστές του συστήματος το οποίο τους γέννησε και το οποίο υπηρετούν: Τραγκαουνάκηδες και Ευαγελλάτοι. Απλά πιόνια, άβουλα φερέφωνα που όμως σε τελική ανάλυση είναι αυτά που διαμορφώνουν συνειδήσεις στις πλατιές μάζες.

Με δυο λόγια, αλλαγή της συμπεριφοράς της δημοσιογραφικής «ελίτ» (η λέξη «ελίτ» μεταφράζεται σε όρους τηλεθέασης, προφανώς στα πλαίσια μιας κοινωνίας του θεάματος) προϋποθέτει βαθιά συστημική αλλαγή.

Δεν εξετάζουμε την «δημοσιογραφία», έτσι γενικά και αόριστα, αλλά την συγκεκριμένη δημοσιογραφία που ασκείται στις δεδομένες συνθήκες.

Σαν επίλογο, θα αναφέρουμε μια φράση που υποδεικνύει σαφέστατα τον ρόλο της καθεστωτικής δημοσιογραφίας (και επαναλαμβάνουμε: στο σύνολό της, το μόνο επίπεδο όπου έχει νόημα μια γενίκευση). Η φράση αυτη, αν και απόλυτα σωστή, δεν είναι απόφθευγμα κάποιου ...διανοητή. Είναι του ... Κακαουνάκη σε μια στιγμή συγκινητικής ειλικρίνειας (ή μήπως...θράσους ;) :
« Ποια κοινή γνώμη, δεν υπάρχει τέτοια, εμείς τη διαμορφώνουμε... »
(Από παράθυρο)

ΔΙΑΝ

΄

ΠΡΟΣΟΧΗ: ΟΛΑ ΤΑ ΓΡΑΦΟΜΕΝΑ... ΕΠΙΔΕΧΟΝΤΑΙ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗ

Επικοινωνία: antidogma@antidogma.cjb.net

EΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ ΤΟ FORUM Το forum διατίθεται για συζήτηση πάνω σε οποιοδήποτε θέμα .

GUEST BOOK

ΓΡΑΨΤΕ

ΔΙΑΒΑΣΤΕ